Koliko brzo se rak dojke širi i od čega zavisi nastanak metastaza?

15.10.2026. | 22:22 Dodaj BL Portal kao Google izvor

Rak dojke ne napreduje istom brzinom kod svih pacijenata. Osobine tumorskih ćelija, hormonski i HER2 status, proširenost bolesti i odgovor na terapiju pomažu ljekarima da procijene njegovo ponašanje i izaberu odgovarajuće liječenje.

Od čega zavisi procjena širenja raka dojke?

Rak dojke može da ostane ograničen na dojku, da zahvati okolna tkiva i regionalne limfne čvorove ili da se proširi na udaljene organe. Kada nastanu udaljene metastaze, govorimo o metastatskom raku dojke, odnosno četvrtom stadijumu bolesti. Iako je to često pitanje koje postavljaju pacijentkinje, ne postoji univerzalan vremenski period ili rok u kojem će se rak dojke proširiti. Procjena zavisi od nalaza biopsije, karakteristika tumora, snimanja i praćenja bolesti tokom liječenja.

Koliko brzo se rak dojke širi

Tumor raste kada se maligne ćelije umnožavaju. Međutim, rast tumora i nastanak metastaza nisu isti proces: veća promjena ne mora nužno da bude biološki agresivnija od manje.

Rak dojke obuhvata različite bolesti koje se razlikuju po molekularnim osobinama, načinu rasta i odgovoru na terapiju. Ovu raznovrsnost opisuje rad Fenga i saradnika iz 2018. godine, koji razmatra faktore rizika, genetiku i mehanizme razvoja i napredovanja raka dojke, prenosi “eKlinika”.

Za procjenu ponašanja tumora posebno su važni:

Histološki gradus, odnosno izgled i osobine tumorskog tkiva

Prisustvo estrogenskih i progesteronskih receptora

HER2 status

Veličina tumora i zahvaćenost limfnih čvorova

Postojanje udaljenih metastaza

Odgovor na dosadašnje liječenje.

Porodična istorija, uzrast i određene životne navike mogu da budu važni za procjenu rizika od nastanka bolesti. Ipak, na osnovu njih ne može pouzdano da se izračuna brzina širenja već dijagnostikovanog tumora.

Gradus raka dojke pokazuje koliko su ćelije izmijenjene

Gradus se određuje pregledom uzorka tumorskog tkiva pod mikroskopom. Patolog procjenjuje organizaciju tkiva, izgled ćelijskih jedara i broj ćelija koje se dijele.

Prema objašnjenju Američkog društva za borbu protiv raka, invazivni rak dojke obično se razvrstava u tri gradusa:

Gradus 1, dobro diferencovan tumor: ćelije više podsjećaju na normalne i tumor obično sporije raste.

Gradus 2, umjereno diferencovan tumor: osobine tumora nalaze se između prvog i trećeg gradusa.

Gradus 3, slabo diferencovan tumor: ćelije se izrazito razlikuju od normalnih, a tumor ima veću sklonost ka brzom rastu i širenju.

Gradus nije isto što i stadijum. Gradus opisuje osobine tumora, dok stadijum govori o proširenosti bolesti, uz uvažavanje njenih bioloških karakteristika.

Šta znače stadijumi raka dojke?

Određivanje stadijuma obuhvata veličinu tumora, zahvaćenost regionalnih limfnih čvorova i prisustvo udaljenih metastaza. U savremenoj procjeni raka dojke uzimaju se u obzir i gradus i biomarkeri. Kako objašnjava američki Nacionalni institut za rak (NCI), stadijumi se označavaju brojevima od 0 do IV:

Stadijum 0: neinvazivna promjena, kao što je duktalni karcinom in situ, bez prodora u okolno tkivo.

Stadijum I: rani stadijum invazivne bolesti.

Stadijum II: bolest u dojci i/ili regionalnim limfnim čvorovima, sa obimnijim nalazom nego u ranom stadijumu.

Stadijum III: lokalno uznapredovala bolest, koja može da zahvati kožu, zid grudnog koša ili veći broj regionalnih limfnih čvorova.

Stadijum IV: bolest se proširila na udaljene organe.

Međutim, važno je znati da je ovo pojednostavljen prikaz. Konačni stadijum određuje onkološki tim na osnovu svih nalaza. Četvrti stadijum ne znači automatski da se tumor najbrže širi. On potvrđuje prisustvo udaljenih metastaza, dok brzina daljeg napredovanja zavisi od biologije tumora i djelovanja terapije.

Zašto su hormonski receptori i HER2 važni?

Uzorak tumora ispituje se na estrogenske receptore (ER), progesteronske receptore (PR) i HER2 protein. Ovi nalazi pomažu ljekarima da odrede podtip bolesti i izaberu terapiju.

Hormonski zavisni tumori mogu da odgovore na endokrinu terapiju. HER2-pozitivni tumori imaju povećanu količinu HER2 proteina, a za njih postoje lijekovi koji ciljaju ovaj mehanizam. Trostruko negativni rak dojke nema estrogenske i progesteronske receptore i nije HER2-pozitivan, pa zahtijeva drugačiji pristup.

NCI u vodiču o biomarkerima raka dojke objašnjava kako ovi rezultati usmjeravaju liječenje. Prisustvo hormonskih receptora samo po sebi ne znači da se tumor brže širi.

Kako se rak dojke širi kroz organizam?

Maligne ćelije mogu da prodru u okolno tkivo, limfne sudove ili krvotok. Da bi nastala metastaza, ćelije moraju da prođu kroz više koraka, uključujući preživljavanje izvan prvobitnog tumora i rast u drugom tkivu. Ovi procesi opisani su u studiji „Mechanisms of breast cancer metastasis“.

Prisustvo tumorskih ćelija u regionalnim limfnim čvorovima nije isto što i udaljena metastatska bolest. Zahvaćeni čvorovi u pazuhu, na primjer, mogu da budu dio bolesti u stadijumima I–III. Rak dojke najčešće daje udaljene metastaze u kostima, plućima, jetri i mozgu. Mehanizme širenja i njihov značaj za terapiju razmatra i pregledni rad Parka i saradnika iz 2022. godine.

Ako se rak dojke proširi na pluća, to je i dalje rak dojke sa metastazama u plućima, a ne novi primarni rak pluća.

Koji simptomi mogu da ukažu na metastaze?

Simptomi zavise od mjesta i obima širenja bolesti. Mogu da se jave:

Kod metastaza u kostima: uporan bol i prelomi.

Kod metastaza u plućima: otežano disanje.

Kod metastaza u jetri: žutica i oticanje stomaka.

Kod metastaza u mozgu: glavobolja, vrtoglavica, epileptički napadi i promjene vida ili govora.

Opšti simptomi: neuobičajen umor i druge tegobe koje ranije nisu bile prisutne.

Ovi simptomi ne potvrđuju metastaze, jer mogu da imaju i druge uzroke. Kod nekih osoba metastatska bolest u početku ne izaziva jasne tegobe. Nove ili uporne simptome treba prijaviti ljekaru, koji će procijeniti da li su potrebna dodatna ispitivanja.

Može li metastatski rak dojke dugo da bude pod kontrolom?

Metastatski rak dojke danas se uglavnom ne smatra izlječivim, ali postoje terapije koje mogu da ga kontrolišu. Kod nekih pacijentkinja bolest ostaje pod kontrolom godinama. Kada prethodna terapija prestane da djeluje, onkološki tim procjenjuje sljedeće mogućnosti liječenja.

Za procjenu brzine širenja najvažniji su konkretni nalazi i praćenje odgovora na terapiju. Razgovor sa onkologom pomaže pacijentu da razumije šta gradus, stadijum i biomarkeri znače u njegovom slučaju i koji je cilj predloženog liječenja.