SPC danas obilježava Svete Karpa i Papila: Priča koja se prenosi vijekovima

26.10.2026. | 07:52 Dodaj BL Portal kao Google izvor

Srpska pravoslavna crkva danas obilježava Svete mučenike Karpa i Papila, hrišćane koji su, prema crkvenom predanju, stradali tokom progona za vrijeme rimskog cara Decija, sredinom 3. vijeka.

Njihovo žitije donosi neobičnu priču o episkopu koji je, uprkos teškim mukama, ostao nepokolebljiv u vjeri, ali i o čudesnim događajima koji su, prema predanju, pratili njihovo stradanje.

Karp je bio episkop, a Papilo đakon

Prema “Ohridskom prologu” Svetog Nikolaja Velimirovića, sveti Karp je bio episkop Tijatrirski, dok je Papilo služio kao đakon. Obojica su, prema predanju, porijeklom bili iz Pergama, grada u Maloj Aziji.

U vrijeme progona hrišćana izvedeni su pred rimskog namjesnika Valerija. Pošto nisu željeli da se odreknu vjere, bili su izloženi mučenju i odvedeni iz jednog grada u drugi.

Žitije navodi da je sa njima stradao i Karpov sluga Agatodor, koji nije želio da napusti svog gospodara. U predanju se pominje i Agatonika, Papilova sestra, koja je kasnije podijelila njihovu sudbinu.

Zašto se Karp smijao tokom mučenja?

Jedan od najneobičnijih detalja iz žitija odnosi se na trenutak kada su Karpa vezali za drvo i snažno tukli. Prema predanju, dok je trpio bolove, Karp se nasmijao.

Kada su ga upitali zbog čega se smije u takvim okolnostima, odgovorio je da vidi otvorena nebesa i Gospoda na prestolu, okruženog heruvimima i serafimima.

Ovaj prizor u crkvenoj tradiciji tumači se kao izraz njegove vjere i nade u vječni život, čak i dok je trpio fizičke muke.

Predanje o zvijerima i ognju koji ih nisu povrijedili

Prema istom žitiju, Karp i Papilo bili su izloženi divljim zvijerima, ali su ostali nepovrijeđeni. Nakon toga su, kako se pripovjeda, bačeni u užarenu peć. Agatonika je, vidjevši šta se događa, sama ušla u oganj.

Predanje navodi da ni tada nisu bili povrijeđeni, ali da su na kraju svi pogubljeni mačem, oko 251. godine.

Prema kalendaru za 2026. godinu, 26. oktobar pada u ponedjeljak i nije označen kao posni dan.

Za vjernike, spomen ovih svetitelja predstavlja priliku da se sjete ljudi koji su, prema crkvenoj tradiciji, ostali vjerni svojim uvjerenjima i pred prijetnjom smrti, prenosi Telegraf.