Ni slučajno nemojte da ih ignorišete: Ovo su simptomi upale slijepog crijeva

01.10.2026. | 18:23 Dodaj BL Portal kao Google izvor

Apendicitis, poznatiji kao upala slijepog crijeva, obično počinje grčevima u sredini stomaka ili oko pupka, praćenim mučninom i opštom slabošću.

Poslije nekoliko sati, ovaj karakterističan bol seli se u donji desni kvadrant stomaka i postaje sve jači sa svakim pokretom. Ako se ovo stanje ne liječi na vrijeme, pritisak unutar blokiranog slijepog crijeva povećava se zbog nakupljanja sluzi i bakterija.

To dovodi do nekroze zida i pucanja u roku od 24 do 72 sata. Pucanje slijepog crijeva nije kao pucanje balona, već više kao sporo curenje koje širi infekciju po cijeloj trbušnoj duplji.

Iznenadno olakšanje bola

Jedan od najopasnijih i najobmanjujućih znakova da je slijepo crijevo puklo jeste iznenadno olakšanje bola. Pacijent, koji je satima patio od jakih bolova, iznenada osjeti popuštanje pritiska i pogrešno zaključi da je najgore prošlo i da se stanje samo od sebe smirilo. Međutim, ovo prividno poboljšanje dešava se isključivo zato što se pritisak unutar samog organa smanjio nakon pucanja zida.

Nažalost, ovo olakšanje je veoma kratkotrajno jer se gnoj i bakterije izlivaju u trbušnu duplju. Ubrzo se bol vraća u još gorem obliku, ali ovog puta zahvata cijeli stomak, koji postaje izuzetno tvrd i bolno osjetljiv na svaki, čak i najmanji dodir, što je jasan znak peritonitisa, prenosi Kurir.

Razvoj peritonitisa, odnosno upale potrbušnice, sa sobom donosi dramatično pogoršanje opšteg stanja pacijenta. Tjelesna temperatura, koja je do tada mogla biti samo blago povišena, sada naglo raste i često dostiže 40 stepeni Celzijusa, praćena jakom groznicom i drhtavicom.

Stomak postaje napet i tvrd, a pacijent gubi sposobnost ispuštanja gasova ili pražnjenja crijeva. Ubrzan rad srca i otežano disanje dodatni su alarmantni signali koji ukazuju na to da je infekcija izmakla kontroli.

Posebnu pažnju treba obratiti na djecu i starije osobe, kod kojih klinička slika može biti atipična, a bol široko rasprostranjen ili manje izražen, zbog čega se često postavlja zakasnela dijagnoza.

Kako se postavlja dijagnoza?

Kada pacijent stigne u hitnu pomoć sa sumnjom na rupturu, ljekari moraju da djeluju veoma brzo. Fizičkim pregledom utvrđuje se napetost trbušnog zida, dok analize krvi mogu pokazati povećan broj belih krvnih zrnaca i povišene vrednosti inflamatornih parametara.

Metode snimanja imaju ključnu ulogu u dijagnostici. Ultrazvuk je često prvi i najpristupačniji izbor, dok kompjuterizovana tomografija pruža precizniji uvid u stanje abdomena. Ovi pregledi mogu pokazati apscese, nakupljanje gnoja, slobodnu tečnost i vazduh, što ljekarima daje smjernice za hitno liječenje i eventualnu hiruršku intervenciju.