Bolest o kojoj se mnogo govori: Ovo je sedam mogućih posljedica majmunskih boginja

Nekoliko evropskih država potvrdilo je slučajeve majmunskih boginja, bolesti koju izaziva virus koji pripada istoj porodici kao i virus velikih boginja – variola vere.

Riječ je o rijetkoj virusnoj infekciji koja je prvi put otkrivena 1958. godine u kolonijama majmuna koji su služili za istraživanje. Smatra se da ovaj virus prenose glodari. Kod ljudi, majmunske boginje detektovane su prije 52 godine u Narodnoj Republici Kongo. U prethodnim decenijama infekcija je prijavljena u nekoliko afričkih zemalja, kao i u Velikoj Britaniji, SAD-u, Izraelu i Singapuru.

Komplikacije i posljedice

Majmunske boginje mogu izazvati encefalitis, tešku dehidrataciju kao posljedicu povraćanja i dijareje ili otežanog pijenja zbog lezija u ustima, tonzilitis, faringitis, edem očnih kapaka i konjuktivitis, stvaranje ožiljaka, posebno su značajni ožiljci rožnjače koji dovode do opsežnih i trajnih oštećenja vida.

Simptomi majmunskih boginja

Simptomi počinju groznicom, glavoboljom, bolovima u mišićima, otečenim limfnim čvorovima i osjećanjem umora, a može se javiti kašalj i bol u grlu. Poslije toga slijedi osip koji stvara plikove i kraste preko njih. Period inkubacije traje od šest do 14 dana, a može varirati od pet do 21 dan.

Uzročnik majmunskih boginja je dvolančani DNK virus koji pripada porodici Poxviridae, rodu Ortopoxvirus koji uključuje i viruse variole, kravljih boginja i vakcinije.

Klinička slika majmunskih boginja kod ljudi je slična kliničkoj slici velikih boginja, ali znatno blaža. Međutim, glavna razlika između velikih i majmunskih boginja je to što kod majmunskih dolazi do uvećanja limfnih čvorova.

U periodu od 1 do 3 dana, odnosno poslije pojave groznice, kod pacijent se, u većini slučajeva razvija ospa, koja najčešće kreće na lici, zatim se širi na ektremitete, a onda i na druge dijelove tijela.

Osip prolazi kroz faze makule, papule, vesikule, pustule i kruste koje na kraju otpadnu.

Kako se prenose majmunske boginje?

Majmunske boginje se mogu prenijeti sa životinje na čovjeka i sa čovjeka na čovjeka. Prenos sa životinje na čovjeka dešava se poslije direktnog kontakta sa krvlju, tjelesnim tečnostima ili lezijama u ustima zaraženih životinja. Konzumiranje termički nedovoljno obrađenog mesa takođe može biti faktor rizika.

Na drugoj strani prenos infekcije sa čovjeka na čovjeka može se desiti nakon kontakta sa respiratornim sekretom ili lezijama na koži zaraženog. Inficiranje je moguće i nakon kontakta sa skoro kontaminiranim objektom. Zna se i da se majmunske boginje mogu preijneti sa majke na fetus ili tokom i nakon rađanja. Virus ulazi u tijelo čovjeka kroz oštećenu kožu, respiratorni trakt ili sluzokožu.

Ostavite komentar: