Intenzivna proučavanja: Misteriozne rupe otkrivene oko Stounhendža

Stounhendž se nedjeljama intenzivno proučava, a nakon što je ustanovljeno kako su ga sagradili doseljenici koji su vukli svoj kamenjar preko pola Britanije, arheolozi su otkrili nove misterije najpoznatijeg megalitskog spomenika.

Arheološka ”biopsija” okolnog krajolika otkrila je skrivenu mrežu velikih jama koje okružuju kamenu konstrukciju. Studija je prvo opsežno istraživanje elektromagnetske indukcije u regiji i pomogla je arheolozima da otkriju stotine velikih jama, od kojih je svaka široka više od 2,4 metra. Neke od njih su sigurno napravili ljudi prije više hiljada godina.

Za šta su korišene tako velike jame nije poznato, ali s obzirom na nedostatak “utilitarnih funkcija” povezanih s rupama, odnosno da gotovo sigurno nisu imale nikakvu praktičnu funkciju, istraživači sumnjaju da su na neki način povezane sa “dugotrajnim ceremonijalnim strukturiranjem” Stounhendža.

Posebno mjesto za lovce-sakupljače

Druge drevne jame, otkrivene u blizini parkinga starog centra za poswtioce Stounhendža, datiraju iz 8.000 godina prije nove ere i povezane su sa totemskim stubovima, rekvizitima za lov na aurohove (vrsta izumrle stoke) i promatranjem Meseca. Sam Stounhendž izgrađen je prije otprilike 5.000 godina, prenosi Science Alert.

“Kombinovanjem novih tehnika geofizičkog istraživanja s jezgrom i iskopavanjem u tački, tim je otkrio neke od najranijih dokaza ljudske aktivnosti koji su još iskopali u krajoliku Stounhendža”, kaže arheolog Nik Snejšel.

Otkriće najveće poznate ranomezolitičke jame u sjeverozapadnoj Evropi pokazuje da je ovo bilo posebno mjesto za zajednice lovaca-sakupljača hiljadama godina prije nego što je podignuto prvo kamenje, dodao je on.

Naslage praistorijskih jama uobičajene su arheološke strukture u Ujedinjenom Kraljevstvu i severozapadnoj Evropi, ali obično nisu šire ili dublje od jednog metra. Ovalne jame širine veće od 2,4 metra vrlo su rijetke, ali oko Stounhendža, čini se da su neobično česte, prenosi Kurir.

U nedavnom istraživanju Stounhendža, geofizički senzori i direktna arheološka istraživanja otkrili su 415 velikih jama na površini od 2,5 kvadratnih kilometara. Kada su istraživači iskopali devet takvih jama, za šest je utvrđeno da ih je davno napravio čovjek, dvije su bile prirodne pojave, a jedna je bila nedavno poljoprivredno ležište.

Najstarija i najveća jama široka je više od tri metra i duboka 1,85 metara.

“Ono što vidimo nije snimak jednog trenutka u vremenu. Tragovi koje vidimo u našim podacima obuhvataju hiljade godina, na što ukazuje vremenski okvir od 7.000 godina između najstarijih i najnovijih praistorijskih jama koje smo iskopali”, rekao je istoričar Pol Garvud sa Univerziteta u Birmingemu.

Mogućnost senzorske tehnologije da skenira krajolik i otkrije potencijalna arheološka nalazišta daje nam neviđen pogled na praistorijske pejzaže. Stounhendž je samo početak.

Ostavite komentar: