Otvaranje izložbe „Slike na papiru“ 26. februara

U Malom izložbenom salonu Banskog dvora 26. februara 2019. godine (utorak) u 19.00 časova biće otvorena izložba „Slike na papiru“, autora Boška Vukojevića.

Boško Vukojević pripada danas generaciji zrelih umjetnika koje se tokom osamdesetih godina nakon završene Akademije likovne umjetnosti u Novom Sadu Uključio u likovni život Banja Luke i Bosne i Hercegovine, dajući svoj doprinos novom energijom, radikalnim promišljanjem i znalačkom likovnosti darovita umjetnika.

Istina, Vukojević nije umjetnik koji ima enormnu produkciju, sklonu različitim eksperimentima, izmima i ikonografiji, ali zato svako svoje djelo promišlja estetski, sociološki, zanatski, moglo bi se reći i filozofski. Istovremeno, svi njegovi radovi nadahnuti su emocijama i doživljajima nama vidljivim ili skrivenim.

Iščitavanje cjelokupnog djela ukazuje na jedan kontinuitet, bez radikalnih rezova uz specifičnosti koje proizilaze iz različite ikonografije (vrata, lavabo, sto, portreti, pejsaži, sanduci, gradski suveniri, kutije…) ili upotrebe tehnike (akril, ulje, grafike duboke štampe, akvarel…). U svim ovim traženjima Vukojević ostaje vjeran sebi u umjetničkom postignuću i zanatskom poštenju.

Zadnji njegov ciklus koji je nazvao KUTIJE začeo se 2008. godine i neprekidno traje do danas. Upravo taj ciklus KUTIJA ukazuje na sintezu ranih slika sanduka koji su skrivali intimu malih stvari univerzalnog značenja i grafika slikarskog nadahnuća grada, koji ga inspiriše decenijama.

KUTIJE su samo spoljašnji omotač, simbol majčinog tijela i nesvjesnog i zato bi mogli reći da uvijek sadrže neku tajnu, nešto dragocjeno, krhko koje se štiti a istovremeno zatvara i dijeli od svijeta. U ovom slučaju i mogućem tumačenju fenomena kutije, kutija može biti i sam autor koji na sebi svojstven način likovnim jezikom čuva svoj grad, njegov identitet, vizualnost, prirodu i duhovnost.

Osjećanja Vukojevića kada je u pitanju grad i njegov život su tanana, transparentna i zato akvarel, kao tehnika mu najbolje odgovara da bojom i vodom Vrbasa brzo zabilježi duboko proživljenu aromu i atmosferu. Banja Luka ima različite rukopise u oblikovanju, ali je to i grad harizmatične amosfere, zavodljive scenografije zelenih oaza, tradicijske i svjetske muzičke kulture, bogate likovnosti u različitim segmentima djelovanja (dizajn, moda …) i u tom bogatstvu iznaći isječke „svoje“ stvarnosti, vidljive i one taktilne i osjećajne poput svjetla, mirisa, žubora Vrbasa, bogatog tkanja, urbanog stajlinga, pravi je izazov.

Grad Vukojevićeva življenja i snova obilježava rijeka Vrbas, široko prostranstvo ružičasto-plavičaste atmosfere, nekoliko arhitektonskih zdanja koji simboliziraju kulturu, duhovnost i baštinu koje smješta u KUTIJE i oko njih u prostor s izuzetnom lakoćom ne narušavajući sklad i harmoniju i akvarelsku prozračnost. Maštovitost na ovim akvarelima kao i raspoloženja označava skalom simboličkih boja bez strogih ograničenja i zasićenja bijelog papira.

KUTIJA se postepeno otvara u čast likovnosti i sve više priklanja apstrakciji redukujući vidljive elemente u korist čiste likovnosti koja treba da mu otvori nove mogućnosti gdje če uspomene i tradicija na najbolji mogući način obogatiti našu putujuću civilizaciju SLIKAMA NA PAPIRU, brzo rađenim i prenosivim u dosluhu sa ovim vremenom.

 

Ostavite komentar: