Sve zavisi od škole i lokalne zajednice: U Srpskoj šarolika zainteresovanost za zanate

U Ministarstvu prosvjete RS kažu da su zadovoljni odzivom učenika da upišu deficitarna zanimanja, dok je u praksi situacija šarolika; sve zavisi od škole i lokalne zajednice.

Poljoprivredna škola u Banjaluci sastavila je kombinovano odjeljenje od dva deficitarna zanimanja mesar i agroproizvođač. Planirali su dva posebna odjeljenja, a dobili jedno u kojem nema ni optimalan broj učenika, već 21.

“Kada se uzme u obzir da srednje škole u Banjaluci upisuju djeca iz cijele banjalučke regije, koja broji nekoliko opština, onda je rezultat još poražavajući. Upisano je 13 mesara i osam agroproizvođača. U jednom odjeljenju može biti minimalno 16 učenika, pa smo dobili saglasnost od ministarstva da formiramo kombinovano odjeljenje, što znači da zajedno pohađaju nastavu iz grupe opštih predmeta, a posebno idu na praktičnu nastavu, odnosno u mesnice i plastenike”, kaže direktor Poljoprivredne škole Banjaluka, Bojan Bakal.

Odziv za zanimanja je, dodaje, loš uprkos tome što Ministarstvo prosvjete plaća po 100 KM mjesečno i troškove prevoza učenike prvog razreda.

“Izuzetno je mala zainteresovanost. Evo, vjerujte, naši učenici – mesari u trećem razredu su već osposobljeni radnici. Njih poslodavac već plaća dok se školuju i oni mjesečno mogu da dobiju po 300-400 KM. Rekao bih da je, prije svega, presudna svijest roditelja. Ne postoje prijemni ispiti za upis u srednje škole, pa tako u četvrtim stepenima završe i djeca sa jedva dovoljnim ocjenama”, ističe Bakal.

U trebinjskom Centru srednjih škola ove godine je bilo planirano jedno kombinovano odjeljenje od dva deficitarna zanimanja – kuvar i agroproizvođač, po 12 učenika.

Međutim, imali smo puno prijavljenih i odobreno nam je da formiramo dva posebna odjeljenja po 20 učenika – kaže za Srpskainfo Nedeljka Ilijić, direktorka Centra srednjih škola.

Osim iz Trebinja, upisani su đaci iz Bileće, Berkovića, Ljubinja i Nevesinja.

“Oni koji su upisali zanimanje agroproizvođač već se bave poljoprivredom sa porodicama i planiraju dalje da rade taj posao”, navodi Ilijićeva.

Kada su u pitanju kuvari, vjerovatno je presudna blizina hrvatskog i crnogorskog primorja, gdje imaju zagarantovan posao na koji mogu da odlaze i vraćaju se svaki dan. Do Dubrovnika im treba pola sata, prenosi Srpskainfo.

 

Ostavite komentar: