Banjalučanka među najljepšim ženama Jugoslavije: Njena priča i danas fascinira FOTO

Ognjen Jokić | BL Portal

09.10.2026. | 08:12 Dodaj BL Portal kao Google izvor

Prije gotovo jednog vijeka, među djevojkama koje su se takmičile za titulu najljepše Jugoslovenke našla se i jedna Banjalučanka. Zvala se Danica Živanović, bila je balerina, mis Beograda i jedna od tri finalistkinje izbora ljepote koji je tada privukao ogromnu pažnju javnosti. Međutim, njena životna priča bila je mnogo više od titule ljepotice.

Na zanimljivu životnu priču ove Banjalučanke podsjetio je istoričar Zoran Pejašinović, koji je o njenim uspjesima i neobičnoj biografiji pisao na svom Fejsbuk profilu još prije tri godine.

Danica je rođena početkom prošlog vijeka u Banjaluci, u porodici preduzetnika Danila Živanovića i Emilije Burjan, porijeklom iz Češke. Zbog očevih poslova porodica se često selila, pa se školovala u Gracu, Trstu i Zagrebu, gdje je završila gimnaziju i počela se ozbiljnije baviti baletom.

Već 1922. godine nastupala je u Hrvatskom narodnom kazalištu u Zagrebu, a godinu kasnije postala je članica Narodnog pozorišta u Beogradu. Tu je nastavila školovanje i 1926. godine stekla status solistkinje, svrstavajući se među pionirke domaće baletske umjetnosti.

Banjalučanka u izboru za najljepšu Jugoslovenku

Ipak, njeno ime ubrzo je počelo da se pojavljuje i izvan pozorišnih rubrika.

Danica je sredinom dvadesetih godina proglašena za mis Beograda, a krajem 1926. učestvovala je na izboru za najljepšu Jugoslovenku u zagrebačkom hotelu „Esplanada“.

Takmičenje je bilo prava društvena senzacija. Kandidatkinje su pred žirijem plesale čarlston, a pobjednici je obećavana čak i prilika za glavnu ulogu u holivudskom filmu.

Među tri finalistkinje našle su se Danica Živanović, Nada Pogačnik i Štefica Vidačić, kojoj je na kraju pripala pobjednička titula. Fotografije tri ljepotice objavljivane su u tadašnjoj štampi, a njihov dolazak u Beograd privukao je veliku pažnju.

Od Barselone do Berlina: Uspjesi na evropskim pozornicama

Dok je javnost govorila o njenoj ljepoti, Danica je gradila međunarodnu umjetničku karijeru.

Nastupala je u čuvenom pozorištu „Gran Teatre del Liceu“ u Barseloni, usavršavala se u Parizu, Berlinu i Londonu, a tokom sezone 1934/35. bila je angažovana u Gradskom pozorištu u Cirihu.

Posebno zanimljivo gostovanje imala je 1936. godine, kada je sa zagrebačkim pozorištem nastupala u Berlinu, upravo u vrijeme održavanja Olimpijskih igara.

Njen talenat prepoznala je i tadašnja kritika. Beogradski list „Vreme“ još 1932. godine pisao je o njoj kao jednoj od najznačajnijih domaćih baletskih umjetnica.

– „Ona misli dok igra, i to misli i stopalom i glavom“, zapisao je tadašnji pozorišni kritičar.

Nakon uspješne igračke karijere, Danica se posvetila obrazovanju mladih balerina i koreografiji. Sarađivala je i sa Gitom Predić Nušić, kćerkom čuvenog književnika Branislava Nušića, u dječijem pozorištu „Roda“.

Tokom svog radnog vijeka ostvarila je oko 150 koreografskih radova i ostavila značajan trag u razvoju baleta i dječijeg pozorišta. Čak ni odlazak u penziju 1956. godine nije značio kraj njenog umjetničkog angažmana.

Prevela knjigu uz koju su odrastale generacije

A postoji još jedan zanimljiv detalj iz njenog života za koji mnogi vjerovatno nikada nisu čuli.

Upravo je ova Banjalučanka sa engleskog jezika prevela čuveni roman Erika Najta „Lesi se vraća kući“, priču o vjernom psu uz koju su odrastale generacije djece.

Njen prevod objavljen je još 1952. godine, a štampan je i decenijama kasnije.